şundan bundan

çocukluk…

Bu sanat eseri Rize’ de köyde yaşayan minik bir oğlandan… 🙂

Küçükken çok sevdiğim bir bebeğim vardı. Ben de onun dudaklarını boyardım hep. Çocukken herşeye kendinden katmak istiyorsun sanki. Elbise dikmek, boyamak, süslemek, kurcalamak, kesmek, değiştirmek…. ne zevkli. yaratıcılık körelmeden serbestçe takılmak…

Büyüyünce ise herşeyi kurallarına göre oynamak zorundasın baskısı var. Özgün olmak ve özgür olmak çocukluksa çocuk kalmak güzeldir. Gerçi bazı insanlar çocukların bile çocuk olmasına izin vermezken gel de çocuk kal………

Reklamlar
günün...

günün…

Bu ” günün…” lerden sıkıldım. İçime sinmedi. Sanırım mecburiyet gibi otomatikleşme bana göre değil. Ama silmekte istemiyorum. Paylaşmak istediğim sözler, cümleler, şiirler olursa tabi ki yine yazacağım ama ” günün…” adı altında değil. Yine de barnaklarıma sağlık bugüne kadar düzenli yazdıklarım için 🙂

şundan bundan

temizlik gibisi yok

Bu da nesi:) Arabanın içinde tıkılı kalıp bıcı bıcı yapmak 🙂 Önce istedim ama sonra tıkandım tırstım. Kapalı yerlerde kalmak hoşuma gitmiyor. Nefessiz kalma korkusu.

Trol bebeklerin birinin saçını kısacık kestim onu eşim yaptım 🙂 Diğerini saçaklı bıraktım yani ben oluyorum o da 🙂 ve ikisini kurdelayla bağlayıp arabaya astım. Bir tane de minik trol bebeğim var. İnşallah yerini alacak bir gün….