şundan bundan

bir ordayım bir burda

CIMG2492 CIMG2493 CIMG2494 CIMG2496 CIMG2502 CIMG2503 

Bu öğlen okula ( Boğaziçi Park Anaokulu ) ben gittim almaya.. genelde eşim gidiyor öğle tatilinde alıyor ve eve bırakıyor sonra işe dönüyor. Annem şükür evde bizi bekliyor.. Yine keyfi yerindeydi Kubilayın. Okulun oyun bahçesini seviyor, oynattım biraz. Fotoğrafta çıkan da sınıf arkadaşı Elif Beyza imiş 🙂 Birazcık zorla ayırdım parktan çünkü işe geç kalabilirdim. Eve gidince halıları yıkamaya verdiğim için boş zemini görünce bir sevindi ki 🙂 bir oraya koşuyor bir buraya kikirdeye kikirdeye…çıplak zemin pek mutlu etti çılgını 🙂 çocuklar ne güzeller allahım nelerle sevindirik oluyorlar… sevinecek bişiler bulmak ne kolay onlar için..çocukluk çok güzel…ben de küçük şeylere sevindirik oluyorum..ama maalesef küçücük şeylere de üzülüyorum…

Öğretmeniyle ayak üstü konuştuk. İsmi Kadriye. Esmer,güzel yüzlü,güzel gülen genç biri. Oyun hamuru yaptıklarını, yeni oyuncakları paylaşamadıklarını anlattı. Patates baskı yapmışlar ama sergiye koymak istiyormuş dedim nooluuur fotosunu çekeyim geri vericem 🙂 timam dedi çantasında gönderecek. Utanmasam sürekli fotoğraf çekseniz diycem 🙂

Okulda ne yapıyor neye gülüyor neye üzülüyor kimle daha çok oynuyor biiii sürüü şeyi merak ediyorum elimde değil. Bazılarını içimde tutuyorum bazılarını ise iletişim defterine yazıp soruyorum. Fazla parçası olmayan ve büyük parçalı lego puzzle gibi oyuncaklar tavsiye etti el gelişimi için de oyun hamuru.. Alıcam inşallah.

Reklamlar
şundan bundan

Ördekle dans:)

Fotoğraf0716

Cumartesi günü alışveriş için Meydan avm ye gittik. Bize çok yakın. İyi ki de gitmişiz. Kubilay dansetmiş oldu. Gangam çalındı. Ki bizimkinin en sevdiği şarkıdır. Ördekle dans ettiler 🙂 Tüm çocuklar neşeliydi.

Fotoğraf0699Kubilay bu ara kalemlere daha düşkün oldu. Zaten sevmediğim değiştirmek istediğim koltukları çiziyor, bacaklarını çiziyor, halıları parkeleri kitapları çiziyor da çiziyor.Konuşuyoruz duruyor ama sonra yine:)Fotoğraf0700Fotoğraf0703

Geçen cuma anaokulunda parti yapmışlar. Öğlen almaya giden babasına gelmek istememiş 🙂 Minik parti kuşu..Müzik olsun, balon olsun ohhh yeter 🙂 Keşke daha çok fotoğraf çekseler anaokulundakiler….

1231387_148840421992600_279033989_n

şundan bundan

Kreşte…

(2) SATÜRN SINIFI = OYUN ZAMANI 1233522_146762535533722_52472233_n 1236564_146762542200388_105543716_n Anaokulunda Kubilayın da (Boğaziçi Park Soyak şubesi ) fotoğraflarını çekmişler geçenlerde , facebook sayfalarına koymuşlar sağolsunlar.. Sınıflarının ismi Satürn …Anı olsun buraya da eklemek istedim 🙂 Canım oğlum benim……Seni çok seviyorum altın saçlım…

Bu gece pek ağladın pek sıkıntılıydın hiç güzel uyumadın 😦 Umarım bu gece mışıl mışıl sağlıkla uyursun..Sümüklüyüm,başım ağrıyor,uykusuzum….. Onun da biraz burnu akıyor…En büyük derdimiz bu kadar olsun … Şifa ve sevgiyle…

şundan bundan

Kreşe vermek yada vermek…

Fotoğraf0490 Fotoğraf0509

Fotoğraf0525

Bugünlerde bir sürü duyguyu bir arada yaşıyorum…. Korku, endişe, sevinç, gurur, suçluluk duygusu, hüzün, neşe….. Neden mi? Minik yavrumu, tatlı kuzumu kreşe başlatıyoruz. Pazartesi başladık 1,5 saatle… Salı 2 saat…..giderek arttırma niyetimiz var hayırlısıyla.. Kubilay bu ayın 28 inde 20 aylık olmuş olucak. Küçücük..Şükür ki 5. Ayından sonra güvenle sevgiyle anneannesi baktı oğluma bugünlere getirdik eşim annem kardeşim hep beraber atlattık sağlıkla daha minnoş günlerini….…Ama şartlar değişti….şartlar şimdi böyle… Gönül isterdi ki biraz daha büyüsün az az gitsin anaokuluna ama her istediğimiz olmuyor hayatta. Eve uzak olmayan, temiz iyi bir yere başladık..Umarım hayal kırıklığına uğratmadan keyifle büyütürler, oynatırlar oğlumu.

Endişeleniyorum ( ya kötü davranırlarsa ya merdivenlerden düşerse, ya korkarsa, ya bana içlenirse onu oraya bırakıyorum diye, ya çok hastalanırsa, ya öğretmenleri göründüğü kadar özenli sevgi dolu anlayışlı değilse….ya ya ya… gidiyor )

Hüzünleniyorum ( minnacık, konuşamıyor, sevgiye şefkate ilgiye muhtaç….ve ben onu yabancı kişilere bırakıyorum…ordakilerin vicdanına,bilgisine,sevgisine emanet…oğlum 2 gündür hiç ağlamadı ama ben ağlıyorum… tabi asla o beni üzgün görmedi..ben onun bıcır bıcır konuşan, güleryüzlü, neşeli annesiyim..öyle olmak istiyorum.. )

Gururlanıyorum ( bıdığım ağlamadı..neşeyle ilgiyle yaklaştı öğretmenlerine, ordaki çocuklara, eşyalara, herşeye ..cıvıl cıvıl hareketli.. güleryüzlü..gurur duydum onunla..şükrettim )

Neşeleniyorum ( artık arkadaşları olacak inşallah..öğretmenleri olucak.. değişik faaliyetler, oyunlar öğrenecek )

Korkuyorum ( pişman olmaktan..ona maddi manevi geri dönüşü olmayan zarar vermekten.. )

Suçluluk duyuyorum ( bakıcı kadın mı tutmalıydım.. daha mı iyi olurdu… bu mu iyi o mu.. yada ne… ona yeterince iyi annelik yapabiliyor muyum..bana ileride kızacak mı acaba……… )

 Sonra….. dua ediyorum, şükrediyorum, iyi düşünüyorum…

 Dilerim neşeyle sağlıkla bu süreci güzel yaşarız… Bu süreci zaman zaman blogumda da paylaşmaya çalışırım…