kitaplık

Mutluluk Projesi

CIMG0384

Araya giren işler,başka kitaplar derken nihayet bitirdim bu şeker kitabı. Severek okudum. Mutlulukla ilgili araştırma yapan kendini daha da mutlu hissetmenin yollarını keşfetmeye çıkan bir kadın. Gretchen Rubin. Kocası Jamie. İki kızı. Mutluluk keşfi. Keyifli anlatım. Lİste plan program seven ben için zevkliydi okumak… Belki bir çok insan gibi siz de Mutluluk Projenize başlarsınız bu kitabı okuduktan sonra 🙂

 

Kitaptan seçmelerim ;

*Bir “sanal taşınma” yapmayı dene dedi başka bir arkadaşım “ Ben yakınlarda denedim. Evin içinde dolaş ve kendine şunu sor : eğer taşınıyor olsaydım bunu götürür müydüm yoksa atar mıydım? 

*Çöp daha fazla çöpü çeker.

*Hayatta insanı bir ilaç dolabını temizlemek kadar tatmin eden başka şey var mıdır? Dedim ve kendim yanıtladım “yoktur !“

*“Bir dakika” kuralı. Bir dakikadan kısa sürede yapılabilecek hiçbir işi ertelemedim. Şemsiyemi yerine kaldırdım, bir belgeyi dosyaladım,..

“Bir dakika kuralı” ile birlikte “gece toparlanması”  kuralını da uygulamaya başladım: Yatmadan önce on dakikayı basit toparlanma işlerine ayır.

*Hissetmek istediğin şekilde davran.

*Benim kendi oyunum “ Polyanna Haftası “  da içinde hiç olumsuz ifade olmayan bir hafta olacaktı. Hissetmek istediğim gibi davranmam gerektiğini biliyordum ve kendimi şevkli, sevece, kabullenici hissetmek istiyorsam, sürekli laf sokuşturarak bir yere varamayacağım belliydi.

*Uzun uzun düşünceye dalmaya  olan yatkınlığımın farkındaydım ve bunun üstesinden gelmek için “sığınma yeri” fikrini icat ettim. Bir ara eski okulumu ziyaret etmeye gittiğimde asansörün yanında orasının “sığınma alanı” olduğunu belirten bir yazı görmüştüm. Bu laf aklıma takıldı ve kendimi kötü duygulara odaklanmış halde bulursam kendime ruhsal “sığınma yeri” bulmaya karar verdim.  Sığınma alanı olarak aklıma sık sık Churchill’ in konuşmaları, özellikle de Neville Chamberlain’in ölümünden sonra yaptığı anma konuşması gelir. Ya da Jamie’nin yaptığı komikliklerden birini düşünürüm.

*Çoğu akşam yatmadan önceki zamanı etrafta koşuşturarak ve ertesi sabah için hazırlık yaparak geçiriyor ya da elime bir kitap alıp yatağa seriliyordum. Ama Jamie’nin çok güzel bir alışkanlığı vardı. Biz ona “sevgiyle seyretmek” diyoruz. Birkaç haftada bir bana “ Haydi gel gidip sevgiyle seyredelim ” der ve gidip Eliza ile Eleanor‘u uyurken seyrederiz.

*Ağabeyimin ailesinde bir gelenek var. Arada bir “korsan yemeği” yerler. Yemek masasının üstünü gazeteyle kaplarlar ve tabak, peçete, çatal bıçak kullanmadan sadece elleriyle yerler! Çocukların zaten sürekli kurallara uymak ve masa adabına uygun davranmak zorunda olduğunu,bundan arada sırada uzaklamanın onlar için iyi olacağını söylüyor. ”

Reklamlar

“Mutluluk Projesi” için bir yorum

  1. Aslı’cım merhaba! Yaklaşık bir aydır buralarda değilim, yazılarını da kaçırdım şimdi geriye doğru okurum artık. Şöyle hızlıca son yayınlarına baktım sanırım kreş devam ediyor, Kubi uzamış 🙂 yine çok güzel bir kitap bulmuşsun. Aldığın notlar hoş hoşuma gitti. Öpüyorum canım!

    Beğen

Okudun mu nerden bileyim bişi de bari :)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s